NCHE, North Carolinians for Home Education

Thuis / Rooted: the NCHE blog

najaar 2024

Wat ik alle ouders van de eerste generatie die hun kinderen thuisonderwijs geven, zou willen laten weten

Najaar 2024/Laura McKinney Adams

Ik maak al zeventien jaar deel uit van de thuisonderwijsgemeenschap. Dertien jaar lang heb ik zelf thuisonderwijs gevolgd – van de kleuterschool tot en met de laatste klas van de middelbare school. In 2020 ben ik zelf begonnen met thuisonderwijs voor mijn eigen kinderen. Door al die tijd met andere thuisonderwijzers door te brengen, heb ik veel verschillende situaties en dynamieken gezien. Ik spreek vaak met nieuwe gezinnen en merk dat veel van hen vergelijkbare vragen en zorgen hebben. In dit artikel wil ik graag een paar dingen delen die ik alle ouders die als eerste in hun familie thuisonderwijs geven, zou willen meegeven.

  1. Er bestaat niet één juist curriculum.

Ik zie ouders enorm veel energie steken in het vinden van hét perfecte lesprogramma dat voor al hun kinderen, onder alle omstandigheden en zonder aanpassingen zou werken. Ik denk dat dit onrealistisch is. Ik ben de oudste van vier kinderen en we waren geen kopieën van elkaar. We hadden allemaal andere behoeften. En hoewel we sommige dingen samen deden, gingen onze wegen op andere momenten uiteen, en dat was volkomen gezond en prima!

Mijn eigen drie kinderen zijn ook geen kopieën van elkaar. We doen samen wetenschap, geschiedenis en Bijbel, maar voor lezen en rekenen hanteer ik verschillende benaderingen, afhankelijk van de behoeften van elk kind. Uiteindelijk komen ze allemaal wel waar ze moeten zijn.

Als ik met een andere moeder deel wat ik gebruik, zeg ik meestal: "Wij gebruiken X. Ik vind het fijn vanwege A, B en C. Ik denk dat het het beste is voor een kind dat Y nodig heeft." Dat iets het beste is voor het ene kind, betekent niet per se dat het ook het beste is voor het andere. Het maakt niet uit of de zoon van je vriendin al op het niveau van groep 4 leest, terwijl die van jou nog steeds worstelt met klankleer. Kinderen hebben het meeste baat bij materiaal dat aansluit bij hun niveau en leerstijl. Het kunnen inspelen op het niveau van je kind is een van de grootste voordelen van thuisonderwijs.

Nu we het toch over lesprogramma's hebben, moedig ik mensen ook aan om regelmatig aan hun gekozen lesmateriaal te werken. Ik zeg altijd tegen mijn kinderen dat aanwezig zijn al het halve werk is. Als ze consequent aan dingen werken, boeken ze wel degelijk vooruitgang.

Ik denk ook dat het waardevol is om verschillende methoden te onderzoeken, maar de beste methode is degene die je daadwerkelijk gebruikt. Ik had vrienden uit mijn jeugd die thematisch onderwijs, de Charlotte Mason-methode, de klassieke methode en nog veel meer dingen deden. We zijn nu allemaal volwassen en functioneren prima.

  1. Kinderen die thuisonderwijs krijgen, zijn niet perfect.

Als ouder die thuisonderwijs geeft, was ik dit feit op de een of andere manier vergeten. Ik vertelde een tiener die thuisonderwijs krijgt dat een van mijn kinderen klaagde over zijn huiswerk. Ik maakte me zorgen dat ik niet goed genoeg was als leraar. "Oh, ik klaag ook de hele tijd over school," zei de tiener, "en mijn moeder is een geweldige lerares."“

“"Jij Wat" zei ik. Je had me met een veer omver kunnen blazen. Ik heb misschien wel, of misschien ook niet, voorzichtig gesuggereerd dat deze tiener wat meer met haar moeder zou moeten samenwerken.

Dit is waarschijnlijk een goed moment om te vertellen dat ik vroeger vreselijk dramatisch deed over wiskunde. Ik huilde. Ik zeurde. Ik schreef gedichten over hoe de grootste gemene deler me het gevoel gaf dat ik de grootste mislukkeling ooit was. (Dit is echt gebeurd, vraag het maar aan mijn moeder.) Nu ik volwassen ben, besef ik dat ik mijn moeder vast tot waanzin heb gedreven.

Ik deel deze dingen omdat er een hardnekkig misverstand de ronde doet. Dat misverstand houdt in dat kinderen die thuisonderwijs krijgen zich perfect gedragen. Helaas moet ik u mededelen dat dit niet waar is. Ook wij, kinderen die thuisonderwijs krijgen, worden moe, humeurig en overprikkeld.

  1. Het ziet er niet uit zoals op die mooie foto's online.

Ooit vroeg iemand me hoe ik mijn jonge kinderen zover kreeg om allemaal tegelijk rustig aan tafel te zitten en hun huiswerk te maken. Mijn kinderen waren toen allemaal jonger dan zeven. Ik moest lachen. Ik zei dat ik het niet voor elkaar kreeg, en dat ik eigenlijk niet dacht dat iemand anders het ook voor elkaar kreeg. Maar deze aardige ziel had foto's op Instagram gezien die suggereerden dat groepjes heel jonge broertjes en zusjes die thuisonderwijs kregen, in vredige stilte aan tafel zaten tijdens hun schoolwerk.

In werkelijkheid werkten mijn broers en ik vaak om de beurt met onze moeder, en als het niet onze beurt was, werkten we zelfstandig of speelden we. Zelden zaten we allemaal tegelijk aan tafel, zelfstandig te werken en muisstil te zijn.

Sociale media kunnen een handig hulpmiddel zijn, maar zoek ook mensen in je eigen omgeving die je vragen kunnen beantwoorden. Iemand met kinderen die vijf jaar ouder zijn dan die van jou, kan je veel meer details geven en zijn of haar antwoorden afstemmen op jouw specifieke situatie. Veel schrijvers online willen graag behulpzaam zijn, maar ze moeten ook de privacy van hun kinderen beschermen. Daarom is het lastig om online antwoorden te vinden op lastige situaties (of zelfs op alledaagse situaties met oudere kinderen!).

  1. Wees niet bang.

Ouders zijn bang om te falen. Ze zijn bang dat hun kinderen niet leren wat ze moeten weten. Ze zijn bang dat hun kinderen kansen mislopen.

De beslissing om zelf het onderwijs van je kind te verzorgen is een enorme verantwoordelijkheid. Het is normaal om je daar zorgen over te maken. Maar als ik elke ouder die voor het eerst thuisonderwijs geeft één ding zou kunnen zeggen, dan is het dit: je kunt het. Je bent meer betrokken bij de opleiding van je kind dan wie dan ook.

Je hoeft het niet alleen te doen. Er zijn talloze hulpmiddelen beschikbaar om je te helpen. Maar jij bent de directeur van je school en jij neemt de beslissingen. Omarm dat!

Als je hulp nodig hebt bij het vinden van lokale ondersteuning voor thuisonderwijs, raad ik je aan contact op te nemen met je regionale NCHE-contactpersoon. Zij kunnen je helpen een groep mensen te vinden die je ondersteunen bij het thuisonderwijs van je kinderen.

Laura McKinney Adams is echtgenote en moeder van drie kinderen. Ze heeft een bachelordiploma van Liberty University. Tijdens haar studie aan Liberty ontmoette ze haar man, die net als zij thuisonderwijs heeft gevolgd. Ze schrijft over klassiek onderwijs, levenslang leren voor moeders en thuisonderwijs in de vroege kinderjaren op lauramckinneyadams.com.

Submit a Comment