NCHE, North Carolinians for Home Education

Thuis / Rooted: the NCHE blog

Winter 2015

Trofeevrouwen en Trofeekinderen

25 maart 2015

We kennen de term allemaal trofee vrouw. Deze term heeft meestal betrekking op de rijke, wereldse man die ervoor kiest om niet uit liefde te trouwen, maar om te pronken met een geschikte trofee onder zijn vrienden en zakenpartners. De trofee is een mooie vrouw, prachtig gekleed, perfect gekapt, verzorgd en rijkelijk met juwelen versierd. Liefde maakt nooit deel uit van deze regeling; het gaat puur om imago.

Wist je dat we dat ook kunnen hebben trofee kinderen?

Wanneer we verhogen trofee kinderen, het gaat altijd om imago – hoe Wij door anderen gezien willen worden. We willen de slimste, meest getalenteerde en best gedragen kinderen onder onze leeftijdsgenoten hebben. Liefde speelt misschien niet eens een rol in de vergelijking. Wij willen laten zien wat wij hebben, wat zij misschien niet hebben. We projecteren de gedachte: uw kinderen zijn respectloos, lui en onderpresteerders; maar kijk eens Mijn kinderen! Zie je hoe perfect ze zijn? Zie je hoe geweldig ik ben? Zie je hoe perfect wij onze kinderen opvoeden? Zou je niet willen dat je net als ik was?

Dat is natuurlijk de koude, lelijke kant ervan. Weinigen van ons zijn zo koelbloedig. Maar waar wel het beste willen voor onze kinderen einde en kijk naar mijn kinderen: ze zijn perfect beginnen? Soms is de scheidslijn smal.

We weten er allemaal van t-ball vaders of cheerleader moeders die plaatsvervangend leven via hun kinderen en erop aandringen dat hun kinderen de beste speler van het team of de beste cheerleader van het team zijn. Hun kinderen worden een verlengstuk van hun eigen ego, en hun focus ligt minder op wie hun kinderen zijn geschapen en meer op hoe ze willen dat de wereld hen als ouders ziet.

Voor sommigen van ons is de verleiding groot om te verhogen trofee kinderen gaat over academici. We willen dat ze lezen voordat ze drie zijn, Frans spreken voordat ze vijf zijn, het winnende wetenschappelijke experiment uitvoeren en de staatsfinale in de spellingbij halen.

Maar voor anderen gaat het om spiritueel opvoeden trofee kinderen. Wij willen kinderen die op zevenjarige leeftijd actieve evangelisten zijn, kleine Bijbelgeleerden op achtjarige leeftijd en ieder jaar nummer één op het gebied van de zondagsschool. We zadelen ze op met verwachtingen die niemand van ons ooit zou kunnen waarmaken. Hoevelen onder ons kunnen zeggen dat we nooit het slachtoffer zijn geworden van enige vorm van seksuele zonde? Hoevelen van ons kunnen zeggen dat we onze jeugd hebben doorgebracht met bidden en mediteren over hoe we zuiverheid in Hollywood, heiligheid in Washington en opwekking in Europa kunnen brengen? Hoevelen van ons kunnen zeggen dat we in onze jeugd alleen naar christelijke muziek luisterden? Toch zijn dit de verwachtingen die wij van onze kinderen hebben.

Begrijp het niet verkeerd. Ik ben niet zeggen dat bidden en mediteren, luisteren naar christelijke muziek, enz., slecht zijn. Ik ben niet zeggen dat we onze kinderen niet moeten aanmoedigen tot gerechtigheid en weg van de zonde. Natuurlijk moeten we dat doen. Maar we moeten erkennen dat onze kinderen niet anders zijn dan wij zij hebben ook een Verlosser nodig. Zij zullen mislukking. Zij zullen slechte keuzes maken. En God wil hen nog steeds ontmoeten, precies waar ze zijn: precies zoals Hij ons in onze zonden ontmoette.

Mijn aanmoediging voor u vandaag is deze: help uw kinderen academisch succes en geestelijke groei te bereiken. Help ze de man of vrouw te worden waarvoor God ze geschapen heeft. Maar verwar nooit jouw verlangen naar er goed uitzien met uw taak als ouder om uw kinderen te helpen leiding te geven. Op het moment dat de prestaties en het gedrag van ons kind helemaal over ons gaan ziet er goed uit, we hebben de strijd verloren, en wij kunnen onze kinderen verliezen. Kinderen hebben een aangeboren gevoel voor deze dingen en weten wanneer ze als pionnen in een egospel worden gebruikt.

Vrouwen zijn geen trofeeën. Kinderen ook niet. Beiden moeten geliefd en geëerd, gekoesterd en verzorgd worden. Beiden moeten door ons gediend worden, in plaats van dienaren van ons te worden. Zij Niet doen bestaan om ons er beter uit te laten zien of ons beter te laten voelen over onszelf. Via hen krijgen we de kans om zelfopoffering te omarmen terwijl we ons leven voor anderen geven.

Het kan nooit kwaad om ons hart te controleren, om onze motieven te controleren. Vraag de Heer van tijd tot tijd: Gaat dit over hen, of gaat dit over mij?? Hij zal antwoorden. Hij is trouw.

Degenen onder ons die thuisonderwijs geven, hebben vaak het gevoel dat iedereen meekijkt, inclusief vrienden, familie, buren en zelfs de overheid. Wij wil slagen. Wij wil om onze keuze gevalideerd te zien en om te bewijzen dat onze offers zijn beloond. Wij wil om slimme, goed opgeleide, opgewekte kinderen te presenteren met een diep gevoel van doelgerichtheid en spirituele volwassenheid die hun leeftijd te boven gaat. Maar het zijn nog steeds maar kinderen, net zoals wij ooit waren.

Het antwoord is niet om kinderen simpelweg doelloos rond te laten dwalen zonder academische of spirituele doelstellingen. Het is eerder bedoeld om ons hart te controleren en onze motieven te testen. Het is gemakkelijk om over de schreef te gaan en trofeekinderen groot te brengen zonder het zelfs maar te weten.

Denk hierover na. We willen dat onze kinderen zich het best gedragen onder al hun vrienden. Misschien willen we dat onze kinderen het best verzorgd zijn of het beste in het dienen van anderen. Misschien willen we dat ze de beste zijn in het memoriseren van de Bijbel.

Maar dat kan wel slechts één beste zijn! Alle anderen niet het beste. De kans is groot dat uw kind niet de beste zal zijn in aardrijkskunde, de beste in geschiedenis, de beste in het memoriseren van de Bijbel, de beste in wiskunde, de beste in voetbal of de beste in de zorg voor jongeren of zwakkere kinderen. Er kan maar één kind zijn best op een van die gebieden.

Maar uw kind kan dat wel zijn Goed bij sommige van die dingen. Misschien is hij er zelfs behoorlijk goed in meest van die dingen. En dat is goed genoeg. God moedigt ons, zijn kinderen, aan om te groeien, maar Hij houdt altijd van ons, precies waar we zijn. Ik moedig u aan hetzelfde te doen met uw kinderen.

Steve Lambert en zijn vrouw, Jane, zijn tweeënvijftig jaar getrouwd en hebben twee dochters en zes kleinkinderen. Ze begonnen met thuisonderwijs in 1981, en vandaag krijgen alle zes hun kleinkinderen ook thuisonderwijs. Jane Claire Lambert schreef het bekroonde leerplan "Vijf op een rij" en samen reizen ze al meer dan twintig jaar door het land en moedigen ze homeschoolers aan. Elk jaar spreekt Steve tot duizenden homeschoolers en biedt hij het perspectief, de wijsheid en het inzicht dat voortkomt uit bijna veertig jaar op het gebied van homeschooling. Steve's mix van inspiratie en informatie zorgt ervoor dat je beter voorbereid bent op het prachtige avontuur dat we homeschooling noemen. Zonder PowerPoint-presentaties of dikke hand-outs, deelt Steve gewoon vanuit zijn hart en vertelt hij verhalen waar je om moet lachen en huilen en dankbaar voor het onschatbare geschenk dat je hebt gekregen: het voorrecht om je eigen kinderen met geloof en vertrouwen les te geven.

Submit a Comment