
Ik herinner me dat ik vele jaren geleden een van mijn familieleden hoorde praten over zijn collega-pastor in een andere stad, die vertrok om ergens anders een kerk te betrekken. 'Hij is de slimste man die ik ooit heb gehoord als het om de Bijbel gaat', zei mijn familielid. ‘Hij spreekt Hebreeuws, Grieks en zelfs Latijn.’ Er viel een korte stilte en een van mijn jonge kinderen vroeg: ‘Spreekt hij Engels?’
Het is een geldige vraag. In dit geval was het antwoord ‘ja’, maar de waarheid is dat er velen zijn die lesgeven in kerken en universiteiten en die, ongeacht hun graad, nooit hebben geleerd de eenvoudige waarheden van hun vakgebied over te brengen. Ze kunnen wat Grieks naar je gooien, maar meestal heb je geen idee waar ze het over hebben. Ze kunnen je in een passage alles over de Hebreeuwse werkwoorden vertellen, maar dan dwalen ze over een konijnenpad dat niets met de tekst te maken heeft, en ben je verdwaald. Sommigen spreken over hun onderwerpen op een manier die hun publiek in een diepe slaap brengt. Ik hoorde zelfs van een professor die zelf in slaap viel terwijl hij college gaf. Terwijl hij bij het schoolbord stond te praten met zijn collegeklas, viel de man in slaap terwijl hij tegen de muur leunde. David Garrick, de grote acteur uit de achttiende eeuw, werd gevraagd waarom hij mensen zo krachtig kon ontroeren door fictie, terwijl predikers, die zulke gewichtige waarheden spraken, hen onberoerd lieten. Hij antwoordde: ‘Zij spreken de waarheid alsof het fictie is, terwijl ik fictie spreek alsof het de waarheid is.’ Als een man de waarheden van het Woord van God spreekt alsof het fictie is, dan kan hij net zo goed zonder tolk in een andere taal tot zijn publiek spreken. Het zal hetzelfde effect hebben.
Sommigen hebben passie voor datgene waarover ze spreken, maar ze zijn nog meer onder de indruk van zichzelf, en dat is wat het duidelijkst wordt gecommuniceerd. Om Charles Spurgeon te parafraseren: “Hij die veel van zichzelf maakt, maakt heel weinig van God.”
Anderen hebben een passie voor hun onderwerp, maar weigeren de koekjes op de onderste plank te zetten. Hun woordenschat is indrukwekkend, maar een struikelblok. Hoeveel van jullie zouden bijvoorbeeld weten wat er met dit citaat wordt bedoeld? “Vogeltweevoeters waarvan kan worden aangetoond dat het verenkleed redelijk op elkaar lijkt, vertonen de neiging om samen te komen in groepen van een bepaalde omvang.” Hè? Ik denk niet dat ze in de stad waar ik ben opgegroeid, tweevoetige vogels hadden. Dat deden ze inderdaad, en het citaat betekent eenvoudigweg: ‘Vogels van een veer komen samen.’ Wat denk je hiervan? ‘Manlijke kadavers zijn niet in staat enige getuigenis af te leggen.’ Misschien kun je daar doorheen waden en met het antwoord komen: "Dode mannen vertellen geen verhalen." Maar ik durf te wedden dat je je moeder dit nooit tegen je hebt horen zeggen toen je opgroeide: ‘Vrijheid van vuilafzettingen grenst aan rechtschapenheid.’ In ieder geval niet als ze uit deze contreien kwam. Maar ze had het misschien in gewoon Engels kunnen zeggen: ‘Reinheid staat naast godsvrucht.’ Mijn persoonlijke favoriet is echter deze: “Scintillate, scintillate, asteroïde minifid!”
Denk er even over na. Maar in de tussentijd wil ik u eraan herinneren dat het Jezus was die, zo duidelijk als maar kon zijn, zei: “Tenzij u zich bekeert en wordt als kleine kinderen, zult u geenszins het koninkrijk der hemelen binnengaan.”
Dat is een waarheid die net zo eenvoudig te begrijpen is als “Twinkel, fonkel, kleine ster!”

